Tembellere Öğüt

Tembellere öğüt

İnsanın midesi havayla dolmaz!

Bir şeyler yemeli doymak isteyen!

Sebepsiz,  emeksiz hiçbir şey olmaz

Mandasını taşır kaymak isteyen

Örümceğin bile boş kalmaz ağı

Rızkını arayan dolar kursağı

Buluşturmak için peyniri yağı

Yaylalara çıkar kuymak isteyen

Ya kafa çalışır veyahut beden

Neticeden önce vardır bir neden

Ses kirliliğinden şikayet eden

Bir kulaklık takar duymak isteyen

Tembelin tarlada olmazsa izi

Elbette sofrada kızarır yüzü

Kurtuluşu yoktur yaşarır gözü

Soğanı bakarak kıymak isteyen!

Mesela birinin tamahı çoksa

Köşeyi dönemez ehliyet yoksa

Hiç kimse şaşırmaz rehbere baksa

Kitap okumalı aymak isteyen

Der Mikdadi ancak tembeller yatar

Meskenet kazanır, pişmanlık yutar

Meşakkatten kaçan meşakkat çatar

Kaybeder nefsine uymak isteyen!

Şair Mikdat Bal