Yalnız Allah’ı Dost Bil Kardeşim

Acı geldiğinde ikna eden ses

“Ya Sabır, de!" diyen kolla bağlıyor!

Vaz geçmesin diye verdiği heves 

Şerre hoşluk katan yolla sağlıyor!

Nefsin sipahileri kalbe yürüyor

Sevgiler ölürken şerler ürüyor

Yenilen, içilen her şey çürüyor

Acı, ağıt, feryat selle çağlıyor!

Bilirsin, muhtaçız sana ey düşman

Sanki öleceğiz sendedir derman

Lüksten vazgeçmeyiz olsak da pişman

Ağlatıp, başını elle bağlıyor!

İki, üç verince adın değişti

Bosna’ya, Irak’a cani üşüştü

Analar ağladı, başları düştü

Ah vah edenleri külle dağlıyor?

Her diyar Müslüman, şer akıtır kan

Zalimin elinde inler Müslüman…

Müslüman sebepsiz yere kıymaz can 

Allah korkusundan gülle ağlıyor!

İçten ol, sırtını Allah’a daya

Kalpte olsun iman, kırılmaz kaya

Aldanma zalime sinsidir maya

Güler yüzle, tatlı dille yağlıyor!

Saffet Kuramaz