Bildik Zamanlar

yörüngesinde ay 
bulutlar gelip geçiyor 
olağan bu nefes alıp vermeler 
olağan alem 

ardından gelgitler 
delirmiş telaşlar 
neden diye soran yok 
bildik kalp ağrısı 
ve akılsız heyecanlar 

zaman yaklaşıyor 
bakışların gibi sıcak umut 
an be an zaman duruyor 
güneş tutuluyor 
dünya susuyor 

sensiz o saatler 
ne umutlar fidan oluyor 
o saatler 
bildik zamanlar 
zaman senle duruyor 

saat üç 
yoksun 
üçbirbin,üç ikibin...üç üçbin 
yok 
yoksun 

çıldırıyor akrep yelkovan 
ardı sıra akıyor acılar 
artık sıradan zamanlar 
alem terkediyor 

bulutlar gitmeye 
dünya dönmeye 
alem işine gücüne dönüyor 
yokluğunda; 
umut her gün doğuyor 
umut her gün ölüyor 

umut her gün doğuyor 
umut her gün…

umut her gün doğuyor 

umut her...

umut…

um…

u…