Kadın-ım

Ömür mevsiminde sonbahar
Eylül ayında güller açar mı kadın
Buğulu gözlerin, aklında karmaşalar
Sen gülmezsen güller neye yarar kadın
 
Kavrulmuş yüreğe bir çiğ damlası adın
Öyle saf, su gibi berrak ve yalın
Mutluluk dediğin diğer elin kadar yakin
Ellerimi diğer elin saysan kadın
 
Ay ışığı gözlerini dikip gözlerime
Her sabah “nasılsın” diye sorsan kadın
Yağmur sonrası bir güneş gibi ömrüme
Her sabah yeniden doğsan kadın
 
Kabuk bağlamaz taze bu gönül ağrım
Tamam sandığın her şey ne çok yarım
İşte bak varken sen ben ne çok varım
Tebessüm yoldaşımız olur olsan kadın/ım