Haber Etmem Ölür Giderim

HABER ETMEM ÖLÜR GİDERİM

Bu adam yıkılmış bir aşkın canlı tanığı
Öldürülen yüreğin tek cinayet sanığı
Kaç yıl oldu geçmedi ciğerimin yanığı
Umut dediğin umutsuz yoldan gelir giderim
Beni yaşamış sayma böyle ölür giderim

Mevsimler yosma olmuş aylar günler hovarda
Verdiğin resim varya hala aslı duvarda
Sustuguma bakma sen dökecek çok şey varda
Gönlümün toprağından seni eler giderim
Hayalinle dolaşır böyle ölür giderim

İncinmesin bir yerin aman düşme ha tanı
Bazen sızlar da sızlar yüreğimin sol yanı
Günahından arınıp temizlediğim  canı
Geçmişi kundağına bağlar beler giderim
Ruhun bile duymadan böyle ölür giderim

İnsanda şereftir namustur söz dediğin
Arından utanacak bakınca yüz dediğin
Ağlarken dinlenecek lutfundan göz dediğin
Kapatırım defteri atar siler giderim
Öldüğümü duyurmam böyle ölür giderim

Hiç bir haber gelmedi ne akşam ne geceden
İçime sızı düştü yavaş yavaş inceden
Gelir diye beklerdim umut vardı önceden
Birde mevladan sana mutluluk diler giderim
Bir zamanlar sevdim der böyle ölür giderim

Herkesin inandığı bu aşk zulümse zulüm
Ben çekerim kederi sen mutlu ol be gülüm
Ağlama sen ardımdan bu şerefli bir ölüm
Huzurun öpmediği yüzle güler giderim
Hiç kahır etmem sana böyle ölür giderim

HARUN YILDIRIM