Mezar Taşına Gülümseyen Ölüler

Ne çoktun aslında!

Kapı kollarına tutunurken mi oldu bu kaza

Enkaza dönmüş hazanların güllerini/

Hangi çirkef kuyusunda harcadın

Şimdi börtü böcek ayinleri kulağımda

Kulağımda ardından inleyen bakışlar/

Sevdalar

Yaşamlar

Anneler

Kadınlar

Çocuklar

Doydun biliyorum;

Yüreğine kurt düşmüş

Bu insan müsveddelerinden

Sağlık harcaması bile yapmadın

Son bakışların bile kirli

Kirli ellerin…

Mezar taşına son kez gülümseyen

Ölüler gibiydi gidişin…

Gidişin kimin umurunda oldu/

Sevdaların hangi kitabın kabuğu

Ekmek attın mı bir serçeye

Yüreğini okşadın mı karıncanın

Soyuna küfredildi mi ağız dolusu

Ağız dolusu şaraplar kustun mu?

Altın ipek gömleğinin yakasına

Gittin!

Biliyorum mezhebine bir dal çıkarmadan

Saygı nöbetlerinde ellerin yaslanmadan

Bir güllü goncaya/

Şimdi;

Kurnaz yangınlarında ağla

Çalılar bağla saçlarına/

Kimin umurunda gittin

Mezarında bir dil uzamış bak

Çirkef dallarından…