Yaşıyorum

Kimseler   bilmiyordu   ateşimi     harımı

Ara   sıra    geçmişe    dalarak  yaşıyorum

Özlerdim elbet bende  seviyorsam yârimi

Aklıma   geldiğinde  gülerek   yaşıyorum

Güzel anlar aradım gözlerimin  ferinde

Beyazlar sallandılar saçlarımın  terinde

Acılar halay  çekti  sakladığım  derinde

Keşke demeden saçı yolarak yaşıyorum

Aşk varken semaları uçarak geziyordum

Dağların zirvesinden deryaya sızıyordum

Şiirlere   sözlere hep  seni    yazıyordum

Ben  seni  sevdiğimi  bilerek   yaşıyorum

Ağzım var dilim yoktu hep içime atmıştım

Sabrıma   sabır  diye  nice  sabır katmıştım

Gün geldi senin için  ne  hallere  batmıştım

Şimdi     gözyaşlarımı   silerek   yaşıyorum

Netice de   insanız    hatalar da   bizlere

İşte   onların  yükü    çöküverdi  dizlere

Ömrümü  yazdım  görün  alnımda ki izlere

Bazende son nefesten çalarak yaşıyorum

Tanımadım  bunca yıl dünyaya yabancıyım

İçten  içe   bitsem de   sevdalara   hancıyım

Söylediğim sözlerde sanma  ki yalancıyım

Yaşamımdan   dersleri   alarak   yaşıyorum

Ademi zaman geldi zerre zerre dağıldı

Kudretin  karşısında  tevazuyla  eğildi

Usul usul duruldu eskiden bu  değildi

Kaybolan benliğimi bularak yaşıyorum

Adem Efiloğlu