Cumhuriyet

Doksan beş yıl evveldi

Bir millet aşka geldi

Çağın karanlığını

Kararlılıkla deldi.

Altı yüz yirmi dört yıl

Dünyada sevil, sayıl

Gaflete düş, sendele

Sonra toparlan, ayıl.

Sahte libas giyen var

Hudutlardan siyen var

İstihzalı bakışla

Hasta adam diyen var.

Milletimden bir Kemâl

Davrandı behemehâl

Dedi asîl soyuma

Yakışmaz böyle zeval.

Yaya millet atlandı

Koşmadı, kanatlandı

Mustafa’yla talihi

Yenmeye inatlandı.

Yeniden ayaklandı

Azmiyle dayaklandı

Öz benliğine döndü

Kendiyle uyaklandı.

Tarihin akışını

Bahtını yakışını

Tam tersine döndürdü

Kırdı mezar taşını.

Kuruttu tüm batağı

İhya etti yatağı

Ankara sonsuza dek

Oldu Türk’ün otağı.

Can buldu koca millet

Kovuldu nice illet

Kıvançla yaşayacak

Bu devlet ilelebet!

Türk’ün bu Cumhuriyet!

-muhacir bozkurt-

Mustafa KÜTÜKCÜ