Yalnız Rabbime Yakmışım Abayı

Kimse kimseyi terbiye edemez

Belki de akıl verir, öğüt verir!

İstemezse, ders verip eğitemez

Sabır anahtar, Rabbim bizi korur!

Ne ararsam var çevremde, anarşi

Sağır ve dilsiz,  olamam harami…

Sorumluyum ne yaptığımdan gayri

Rabbim yalnızca, işlediğimden sor!

Kur’ana tabi, yaşarım sünneti

Sılama hasret aşarım gurbeti…

Sen yoksan Ya Rab neylerim cenneti

Aşkın olmazsa, yakar cehennem kor!

İki büklümüm, ağlar secdedeyim

Gül kokusunda aşk, Medine’deyim!

Mecnun misali deli divaneyim

Seni ararım tek, sevmeye değer!

Dünya dehşetli şeytanı heybetli

Zalim elinde sürer kıyameti

Kalbimde sen ol, bilmem vahameti

Sınavda neymiş derim böyle meğer!

Korkmam ölümden sihir mi o da ne

Yalanda neymiş, neyleyim bahane!

Kur’ andan hece yaşatır şahane

Ne varsa alır kalbimden tüm keder!

Aşkın tadalı gezerim yamalı

Öğrendi aciz nefsimde davayı…

Yalnız Rabbime yakmışım abayı

Gönlümden çıkar Hû, Allah’u ekber!

Saffet Kuramaz