Gündelik

Yıldızsız gecelerimin ardından

Güneşin geç doğduğu her sabahta

Yalnızlığa gömüldüğüm her anımda

Yüreğimin karanlık zindanında

Gecenin katranına

Yeni günle mil çekip

Dünü yarını unutup sadece

İstanbul gibi

Yaşamak isterdim ...

Acıdan ,kaygıdan ,gururdan yoksun

Yamalı bohça bir yüreğim olsun

Gözyaşlarım yalnızca

Kahkahalarımla boğulsun

Martı kanadına Kız kulesini bağlamak

Boğazda balık ağlarına takılmak

Denizin mavisini nefesime katmak

Bir gün bile olsa

Beni benden azat edip

İstanbul gibi

Gün/delik yaşamak isterdim.

……………………………..ENA.