Sormadım Soramadım

SORMADIM, SORAMADIM

Ne yana baksam o var, gece gündüz aklımda;

Gülü gördüm dikeni görmedim, göremedim.

Sandım tüm güzellikler toplanmışlar saklımda;

Kalbe verdiğim sözde durmadım, duramadım.

Gönlüm kör karanlığın sırlarını yazarken,

Onu karşımda buldum yalnızlıkta gezerken.

Gözlerdeki gülüşün gizemini sezerken,

Kalbindekini şerre yormadım, yoramadım.

Gözlerinden gözüme ışıklar saçıyordu,

Gönlünün sırlarını sormadan açıyordu,

Ben ona yaklaştıkça o benden kaçıyordu,

Hatasını yüzüne vurmadım, vuramadım.

Yıllar yılı sevilmek aşkıyla yanıp durdum;

Gece gündüz adını hasretle anıp durdum;

Her sevgilim diyeni sevgili sanıp durdum;

Ben kırıldım kalbini kırmadım, kıramadım.

Gönlün gözü kör iken görünmüyor gerçeği;

Aşkta sınırı varmış, ne kadardır ölçeği?

Ey Coşari! Bu muydu yüreğinin çiçeği?

Bu soruyu kendime sormadım, soramadım.

İbrahim COŞAR