Lâl Olup Gidersin!

Lâl olup gidersin!

Hasret mangalında yanarsan eğer

Kül olup gidersin kömür, köz kalmaz!

Savrulup bir daha konarsan eğer

Zül olup gidersin cevher, öz kalmaz!

Ne yolcu sayılır ne de bir hancı

Yegane sırdaşın çektiğin sancı

Uğradığın her yer sana yabancı

Lâl olup gidersin kavil, söz kalmaz!

Dalında bir gonca açmamış gülken

Gizemli deryaya açmışsan yelken

Kastında istikbal, ardında ülken

Yol olup gidersin eser, iz kalmaz!

Kederi kadere bağlarsın hani

Böylece teselli sağlarsın hani

Mecranda kıvrılıp çağlarsın hani

Sel olup gidersin coşku, haz kalmaz!

Bırakıp dükkanı, büfeni bile

Gurbet kabul etmez cifeni bile

Çok görürler sana kefeni bile

Çul olup gidersin yama, bez kalmaz!

Mikdadi hasretsin yakınlarına!

Kasavet doldurdun çıkınlarına

Selam gönder köyün sakinlerine

El olup gidersin eda, naz kalmaz!

Şair Mikdat Bal