Bu Azgınlığa Rahmet Pes Doğrusu

İnsan insanın yükü olmuş zalim dünyada

Kim haklıdır kim haksız karışıyor zihinler

Yaşar gibi dehşeti ya da enfes rüyada

Ne günah ne de sevap bilir, kopmuş dizginler

Attada gen bozulmuş bozkırın toz toprağı

Kim şahin kim kahraman tutuyor al bayrağı

Dilleri cilalanmış yüzler de makyaj akı

Ne ummanın altıdır ne okyanus enginler

Yakın etmiyor aşklar özlem saran ırağı

Yediğimin tadı yok ismimin anlamı yok

Dede Korkut masalmış tutmuyor ruhumu tok

Kar yağmıyor yaylaya düşer yalnız kırağı

Atmıyor düşmanlara yay avlanmak için ok

Toprak her yıl nadasta tembellikse revaçta

Güneş hala doğuyor inadına ay ilaçta

Bu halimize bakıp, kıyamet kopmuyor ya

Buna şaşıyorum hep çözümdür ya kapkaçta

Çalan çalana, talan son numaradır aça

Fakirler mi yemiyor yoksa zalim zenginler

Yaşamsa hala devam ediyor ya, ne fena 

Ne deprem ne fırtına ne püskürdükçe lavlar

Azmışa dur demiyor yapar hala numara

İnsanlar yaşlanıyor, gençleşir durur dünya

Bu azgınlığa rahmet fışkırır, pes doğrusu…

Saffet Kuramaz