İhtiyar

İHTİYAR

Yıllara hükmederken keyifli ve bahtiyar,

Şimdi yıllar hükmeder olmuş sana ihtiyar!

Evlatlar büyüdükçe etraf torunla doldu,

Lakin mutlu olmuyor yanında olmazsa yar.

Tutacak el isterdi, düştüğünde elini;

Zamansız ayrılıklar büküyordu belini.

Onsuz karanlıktaydı, onsuz yapayalnızdı;

Yerini dolduramaz ne oğlu ne gelini.

Yaşam denen bu ırmak böyle hızlı aktıkça;

Hasret denen yangınlar yüreğini yaktıkça;

Aynalar sırdaşıydı gece sabaha kadar

İçi hüzün dolardı aynalara baktıkça.

Yüz sarkmış, saç kırlaşmış, yaşlılığı gün gibi;

Ardında onlarca yıl, yaşanmışlık dün gibi;

Aynalara söylenip duruyor ya ihtiyar;

Gençliğini arıyor bulması mümkün gibi(!)

İbrahim COŞAR