Kaldı Âh-u Zâr

Köyde doğup da şehirde büyüdüm

Ne köylü oldum ne şehir çocuğu…

Soba yanmazsa nasılda üşürdüm

Nerde deri mont, giyerdim gocuğu!

Babam mı vardı bir yol gösterecek

Arkamda durup dava güttürecek

Bisiklet alıp beni güldürecek

Varken öğrendim neymiş şu yokluğu!

Karar vermiştim tutmalıydım kalem

Başardığımı görmeliydi âlem!

Ne çektiğimi bilmezdi elâlem

İnanmazdı da görse tokluğumu…

Ne çabuk geçmiş ne çok anılar var

Şehir ayrılmaz parçam olmuş ey yar!

Köy dediğimden kaldı çok âh-u zâr

Alıp vermiyor aynı soluğumu…

Saffet Kuramaz