Rızkını Allah Verir Kardeşim Ara Onu

Elde ettiği mal, hediye ile

Ne kadar mutlu ölecek sevinçten!

Elinde şarap içmeye bahane

Başardım diye gülecek övünçten…

Emanet bilse bunu abartmasa

Nefsine uyup aklı ayartmasa

Kaybettiğinde kalbi karartmasa

Boyun bükmezdi o an utançtan!

Neye dokunsak az sonra ölüyor

Azıcık gelen huzuru bölüyor

Doğan aydınlık gözlerde soluyor

Eser kalmıyor gururdan, kıvançtan!

Mağrur olma dost Allah’a boyun bük

Olamazsın bu dünyaya sonsuz dük…

Felsefe yapıp olma kimseye yük

Boş umutlarla delirtme usançtan!

İnanmıyorsun Allah verir rızık

Faiz, piyango aldığın umut şirk!

Cehennem sarar barındığın her köşk

Tek odun olur tembel, üşengeçten…

Saffet Kuramaz