Oratoryo

Dağlara kar yağardı ovayı sel götürür

Güneşi değse yere gör neymiş yeşilliği

İşte o zaman eser yeller sanki an durur

Unutur insanları fakirmiş, sefilliği…

Çeker bedava hava, boştur tencere tava

Doyurur kaynak suyu, otu sanki bazlama!

Gölü denize benzer kumsalı ise çöle

Davet eder mecnunu yıkansa benzer güle

Kokusunda peygamber izi ilham sümbüle

Hırkasını giyerken kaval çalar Veysel’i…

Peygamber asasında el iman gelir tava

Cennet ehlinden huyu, yoktur tek sorgulama!

Saffet Kuramaz