Necisten Kurtulasın

Ön: Önce olan, ilk. 

Zikir: Anmak, hatırlamak. Anılmak. 

Ummân: Büyük deniz. Okyanus. 

Dalmak: Suyun içine bütün vücûduyla ve hızla girmek. 

Necis: Temiz olmayan. Pis. 

Kurtulmak: İstenmeyen, sıkıntı veren, hoşlanılmayan bir kimseden, bir yerden, bir durumdan uzaklaşmak. 

Günâh: Dinî bakımdan suç sayılan iş veyâ davranış, vebâl. 

İşlemek: Bir şeye emek vererek onu daha elverişli bir duruma getirmek. 

Sevab: Hayır. Hayırlı iş. Allah'ın (C.C.) rızasını kazanmağa mahsus iyi amel. 

Fâ'il Hakk'dır: İşi yapan. Fiili işleyen Allâh'dır, başkası değil. 

Bilesin: Öğrenesin. Anlayasın. 

Çirkin: Hoş olmayan, yakışık almayan (davranış veya söz). 

Şer: Kötü iş, kötülük. Fenâlık. 

Hakk: Doğru. Gerçek. (Allâh). 

Vücûd: Ceset, cisim, ten, gövde. 

Ulaşmak: Varmak, gelmek. Elde etmek, erişmek. 

Yok ol: Yıkıl git, gözüme görünme. Bir daha karşıma çıkma anlamında olumsuzluk bildiren söz. 

Ahret: Dinsel inanışa göre, insanın öldükten sonra dirilip sonsuza dek kalacağı ve tanrı'ya hesap vereceği yer, öbür dünyâ. 

Varmak: Erişmek, ulaşmak, vasıl olmak. 

Cennet: Dinî inanışına göre, iyilik yapanların, günâhsızların, öldükten sonra sonsuz mutluluğa kavuşacakları yer, uçmak. 

Girmek: Dışarıdan içeriye geçmek. Sığmak. 

İçin: Amacıyla, maksadıyla. 

Rabb: Besleyen, yetiştiren, terbiye eden. (Allâh) 

Görmek: Yanına gidip konuşmak. 

Muhammed: Pek çok tekrar tekrar övülmüş, medhedilmiş meâlinde bir isim olup, ilk olarak Peygamberimize (s.a.v.) verilmiştir. 

Şefaât: Af için vesîle olmak. 

Var git: Hadi durma git; bırak, boş ver. 

Kul: Emir dinleyen hizmetkâr. Allâh'ın mahlûku. 

Lâilâheillallâh: Allâh'dan başak ibâdete lâyık olan hiç bir ilâh yoktur. 

Muhammed Resûlallâh: Muhammed (s.a.v.) Allâh'ın kulu ve Resûlüdür. 

Böyle bil: Bu yolda, bu biçimde tanı. 

Yahyâ: İbrânîce'de (Tanrı Lütûfkârdır) Anlamındadır.