Türkler Zalime Boyun Bükmez Asla

Osmanlı gibiydi yaşam planlarım

Varmaktı Mevla’ya bir adım daha...

Lakin kazandıkça yalan klonladım

Ağzımı sardı şer, kalbimi yara!

Düşman kinle sinmiş aramış zehir

Kollar zayıf anı tuzakta mahir

Kindar duyguları etmeden tehir

Her yönden güçlenmiş hadsiz parayla!

Yedirmiş ne çıksa kir toprağından

Mahkûm etmiş her an kur odağından

Haramı yalatmış kar dudağımdan

Kopardı geçmişten koydukça dara…

Her hamlesi taviz vermekle geçti

Düzelir dedikçe huzurum kaçtı

Muhtaç edildikçe zehrini saçtı

Her anı yaşattı karadan kara!

Bir sabah duyunca çan sesi, şer soyu

Olmaktan utandım mazim saraylı

Ezansız kıyamet kopardı boyu

Fatihler hazırdı parlamalara…

Kurtuluş savaşı sardı toprağım

Dalgalandı hazla İslam bayrağım

Sütçü İmamlar der mahrem duvağım

Başımı kim eğer, atamdan maya!

Takiyye ederken düşman bilinmez

İslam yaşanmazsa derdi silinmez

Türk’ün Türk’ten başka dostu bulunmaz

Diyorsak, başlarız çağ atlamaya…

Türk zalime boyun eğmez de asla

Savaşmaktan yılmaz dolsa musalla

Çanakkale gibi haktır bu dava

Şahidim ol Ya Rab varınca ukbada!

Saffet Kuramaz