Yüreğim Buz Tuttu

Her yer kar, kuru ayaz, yürekler, közler dondu

Bacasından dumanı tüttürür gecekondu

Çıldır gölü çıldırdı, coşkusu, suyu dondu

İntihar mı, ölüm kol geziyor doğasında…

Güneş aynı cehennem, görünen ay, dolunay

Düğün dernek durur mu çekilen aynı halay

Aynı savaşta alay düşmesin diye saray

İnsan, ölene mezar kazıyor doğasında…

Aş mı aşk mı istiyor bilmem ki deli gönül

Ne desem dinlemiyor neyi verdiysem ödül

Kış yaza benzer soba yandıkça gürül gürül

Gençlikle aynı mı bu kızıyor doğasında…

Hayal donmasın bari ne kaldı başka gayri

Nefes alıp versek de, ruhsuz olur mu diri

Yedisinde kul neyse değişmiyor ellisi

Şer yine eriyecek süzüyor doğasında…

Yüreğim buz tuttu mu çözemiyor dudağım

Kardan adama benzer bomboş kalır kucağım

Dünya rızkım kesilir amelimdir azığım

Bir ömüre sığdırıp diziyor doğasında…

Saffet Kuramaz