....

günü yeniden boyarız diye belki

       yada hiç uyumadım

aynı ağaçlar geçti yanımızdan

aynı tarlalarda güneş doğdu

aynı yağmurdu çok konuşan 

yalınayak çocuklar el salladılar

        hava da soğuk

       ayrıklığında değilsin

gözgöze gelmekten kaçtık

hep aynı cama vurduk yüzümüzü

belkide hiç göremeyeceğimiz

        bir türlü silemedim buğusunu

hala telgraf telleri diyen

birkaç yabancı kuş havalanıyor üzerlerinden

       bakıyoruz isim bulmaya

       bu ayrılığa

çok sarhoş olacağım bu kez

söyleyeceklerimi unutacağım

        her molada heyecanla hatırlarken

aslında yolculuğumuz çoktan başladı

önümüzde uzanan bu yolda

yanıtsız kaldı ne zaman??