Mevlâ’ma Koşuyorum

Mevlâ’ma koşuyorum

Ellerin gülü var koklayıp durur
Karakışta bahar “yaşıyorum” ben
Azrail tepemde yoklayıp durur!
Dünyanın işine “şaşıyorum” ben

Eski hallerimi çok özlüyorum

Hicranı kederi hep gizliyorum
Ayaklar takılıp tökezliyorum

Yoruldu dizlerim “düşüyorum” ben

Gözlük kalınlaştı görmez gözlerim

Artık yokuş gibi oldu düzlerim

Zahmeti olmayan bir yol izlerim
Hayâlle dağları “aşıyorum” ben

Kavuşmamış asla Aslı Kerem’e
Dünyayı sevenler düşer vereme
Koskoca bir ömür çektim cereme
Nedamet nârında “pişiyorum” ben

Çok şükür Allah’ım “kul” dedi bana
Dini İslâm seçip “yol” dedi bana
Rahmeti geniştir “gel” dedi bana
Yaratan Mevlâ’ma “koşuyorum” ben

Ey Mikdadî gönlün umutla dolsun
Tövbeye gelenler merhamet bulsun
Dünyanın varlığı ellerin olsun
Yüreğimde iman “taşıyorum” ben

Şair Mikdat Bal