Tutmasınlar Sensizliği

Kalbimde yarin hayali
Kalemimde isyan
Ruhumda kokun
İpi çekilince dar ağacının
Göğsüme yapıştırılır hüküm
Tek çaredir ölüm

Ana rahminde zerre ile bindiğim ilk durak
Sensiz ve sakin olmasın
İneceğim son durak

Yaşama faslında umutlar
Karanlık bir odaya bağlar
Ne sabahları gelmeyi bilir güneş
Ne de geceleri ay, gönlüne eş

Kentin rıhtımında kartal çığlıkları
Haykırırlar sensizliği gökyüzüne
Yalnızlık bende bir bela
Sakın gelme gecelerime

Haykırışlarım ol
Yalnızlığım ol
Sensizliğim ol
Fakat bırakma ellerimi
Tutmasınlar sensizliği

Ve aslına rücu eden gözlerin kalsın
Kalemim de isyanın
Ruhum da kokun
Kalbimde hayalin
Ve ikilem
Hayat ve sen
Sen ve ölüm
Ölüm ve hayat
Bırakırsan hepsine meyilliyim
Ama tutarsan ellerimi
Yalnız seninleyim

Gel demek için ne kadar erkense şimdi
Git demek için de o kadar geç
Ne gel
Ne git
Yeter ki bırakma ellerimi
Tutmasınlar sensizliği.....