Bunalan İnsanlık

Bunalan İnsanlık!

İnsanlığı bitmiş beni-beşerin!

Kalıntısı bile çürüyor sanki!

Giriş kapısına geldik mahşerin

Herkes o tarafa yürüyor sanki!

Bunalan insanlık hasretken nura

Düşüyor ne yazık daha da zora

Karanlık bulutlar karadan kara

Gönül dünyamızı bürüyor sanki!

Hayâsız şekilde işlenir suçlar!

Cirit atıp durur aşırı uçlar!

Adaletten yoksun egemen güçler

Kanunla zorbayı koruyor sanki!

Anaya babaya saç yolduranı

Sokakta, çarşıda her saldıranı

Hele yaşlılara el kaldıranı

Gördükçe kanımız kuruyor sanki!

Kimimiz geçmişi özler velâkin

Çevreyi etrafı gözler velâkin

Kötü haberleri izler velâkin

Bunları önemsiz görüyor sanki!

Ne hayvanat emin ne de ahali

Zorbalara karşı yoktur mecali

Der Mikdadi budur dünyanın hali

Nihayete doğru varıyor sanki!

Şair Mikdat Bal