Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Harman

Yine ağlamışsın yüzünden belli
Yıkamış gözyaşın elindeki kiri
Ne matem edersin ne de buhran
Ben değilim karşında sallanıp duran

Madem ki geldin yıktın bütün hatıraları
Yanmıştır bilirim elin ama kalır sancıları
Oysa ki üzülürsün ellerinin arasında pas
Sırtında yok imrenecek bir tek libas

Sus ki, matemini yalnız, duysun yaratan
Dert bir mirastır Eyüp'ten kalan
Elem verir geceler üzülürsün hep geldikçe acı aklına
Alıştırır zaman gün be gün biraz daha...

Ellerinden bilirim ben acıyı, kederi, hüznü...
Bugünü daha kötü yaşamış hatırlar dünü
Elinde bir kitap ve dilinde duyulmamış sözler
Sus, yoksa seni de üzecekeler, yüzecekeler...

Gel anlatayım sana içimdeki ölen çocuğu 
Ben kendime değil ona üzülürüm zamanın çoğu
Çocuk ölür, dert büyür ve ben ağlarım
Aldanmayın bu ahvale ben alışığım.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Harman

Efrahim Efrahim