Sana Geldim

Şu   yürek  imbiğime,    ne  çileler   örmüşüm,

Kanayan    yaraları,    diktim de   sana geldim.

Yorgunluk  sözlerini,   ta   fizana   sürmüşüm,

An geldi her nefesten, bıktım da sana geldim.

Her  yanım  çiçeklendi,   şarkı yazdım  bahara,

Ağlamadan    gözlerim,  düşmeden  ah-u  zara,

Ne vakit muştu   verdin, ne vakit  düştün dara,

En coşkun ırmaklardan, aktım da sana geldim.

Bir dünya ki  ademin, sınavı var  gam yüklü,

Riyasetin     kılıcı,    bazen    intikam   yüklü,

Aşk  var  ise aşıklar,   sevdasıyla  nam yüklü,

Aşk  denilen  abayı, yaktım da  sana  geldim.

Bir lahza  bakışına,  yürekten  yandım   işte,

Sözlerine   esirdim,    gönüllü   kandım  işte,

Sandım ki  kalp  konuştu, ona inandım  işte,

Mesafeler   öteden, kalktım da  sana geldim.

Sen  yokluk  tecellisi,  ruhumun   mihrabısın,

İnleyen   bedenimin,   dinmeyen  mehtabısın,

Sen   ebedi   sevdamın,    günahı    sevabısın,

Bilsen  nice  tabuyu,  yıktım da sana  geldim.

Seni  yazmışsa Allah,  kaderin  hükmü ne ki?

Ruhumda  bir  acı var, kederin  hükmü ne ki?

Ol   demişse   yaratan,  ederin  hükmü ne ki?

Ben aşkın  miracına,  çıktım da  sana  geldim.

Bıkmadım   yorulmadım,   aşkın ışıktır  bana,

Her   sözünü   içmişim,   atmadım ki  yabana,

Aç    Ademe    aşkını,    içeyim    kana   kana,

Dudaklarım  duada,  çöktüm de  sana geldim.

Adem Efiloğlu