Sen Neymişsin Be Şair

Yarışsa birinci o, yazsa şiir

Olmazsa olmaz o, meşhur şair

Kim pohpohlar, önünde eğilir ki

En iyi anlatır o, yaz vesair…

Hava atar, yazma hiç der boşuna

Doğum yapıp da gezme der lohusa

Kim pohpohlar, önünde eğilir ki

Her günde dörtlük düzme der boyuna!

Yazsın bir iki kişi, erkek-dişi

Övülsün yeter, onlar kalsın diri

Kim pohpohlar, önünde eğilir ki 

Umudunu yok eder varsa biri!

Neymiş falanca kural dolmalı dal

Çürümüşte kabuldür mayayı çal

Kim pohpohlar, önünde eğilir ki

Üzülürüm, meyvesiz ağaçtır çöl…

Ahlaki çöküntüyü sarar pazar 

Durmadan yazdıkça bu şair, yazar

Kim pohpohlar, önünde eğilir ki

Haksız övülse ölçü olmaz nazar!

Al övgünün hepsini, ol şöhrette

Sen neymişsin be şair, yok külfette

Kim pohpohlar, önünde eğilir ki

Aranmaz ne erdem ne de izzette! 

Saffet Kuramaz