Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Düş Efendim




Zalimin gazabı mazlumu üzdü.
Düşümde bir bulut gördüm efendim.
Başımı okşayıp saçımda gezdi.
Ağlayıp yüzümü sürdüm efendim.

Mazisi serindi kaynadı kuyu.
Kan ile göründü yezidin boyu.
Mateme büründü ashabın soyu.
Şefaat umarak vardım efendim.

Binmişler şeytanın kırık salına.
Hiçliği tatmaya erdim yoluna.
Sabrını bağışla garip kuluna.
Gelirken umutsuz dardım efendim.

Yanlışlar doğrudan ara açınca.
O kıpkızıl güller kara açınca.
Hem tende hem canda yara açınca.
Kanayan yaralar sardım efendim.

Sonu gelmez oldu derdin elemin.
Korusun bizleri Rabbül alemin.
Kırıldı kanadı kolu kalemin.
Yaz diye zihnimi kurdum efendim.

Haddime değildir etmem beddua.
Ufukta var mıdır görünen şua?
Allah'ın katında makbul bir dua,
Edeyim diyerek sordum efendim.

Hastaydım ümmîd-i sıhhat bekledim.
Takat-i zorladım, cana ekledim.
Kül oldum yanmaktan, ruhu akladım.
Ateş-i alada hardım efendim.

Yakardım "Ya Resul" zulüm görsünler.
İmansız olarak kabre girsinler.
Münafık adıyla hesap versinler.
Haz ile secdeye durdum efendim.

O gizemli bulut nuruna döndü.
Işığı görünce acılar dindi.
Sağıma, soluma melekler indi.
Aklımı, fikrimi yordum efendim.

Kul Fikret ağladı, ders-i müşkülde.
Ateş-i kesildi, uyandı külde.
Bismillah zikriyle "nar" oldu dilde.
Mana aleminde sırdım efendim.

Mehmet Fikret ÜNALAN
05 Nisan 2019 Saat 22.05
Güzelçamlı/Kuşadası/Aydın
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 19
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Düş Efendim

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret) Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)