Parmak Uçlarında Yaşamak

PARMAK UÇLARINDA YAŞAMAK

Hayatı hep parmak uçlarında yaşadım,

Toprağı incitmemek adına

Var gücümle basmadım toprağa!

Parmak uçlarında yürüdüm hep

Serçeleri ürkütmemek için

Koşmadım, bağırıp çağırmadım.

Yavrusunu emziren hayvanları görünce

Yolumu değiştirdim

Huzurları kaçmasın diye…

Açlara aş, susuzlara su verdim,

Sokak köpeklerini besledim anne yüreğimle,

Karıncaların önüne ekmek kırıntısı bıraktım.

Kuş yuvalarını bozmadım,

Öfkelenip parçalamadım hiçbir şeyi,

Tamir ettim ömrümce başkalarının kırıp döktüklerini…

Hiç kimsenin malında mülkünde,

Mutluluğunda, başarısında gözüm,

Ardından konuşacağım sözüm olmadı asla…

Öylesine gelip geçtim bu hayattan

Kimseyi kırmamak adına

Sustum, hep içimde kaldı sözlerim…

Saklamaya çalıştım ama saklayamadım duygularımı,

Akan suyun yatağını bulması gibi,

Bakışlarım ulaştı ulaşması gereken yerlere…

Ne anlattıysa sadece o anlattı,

Cesurca bakabilseydiniz anlayabilirdiniz,

Okuyabilseydiniz ne romanlar yazmaktaydı gözlerim!

Harika Ufuk