Öldün Dediler Annem

Öldün dediler annem, sakalımda gözyaşı

O da karışıverdi, kalmış son ter kaşında!

Morgda ki halin hala beynimde kalır saklı

Sarılır kefenin, ak düşmüş gördüm başına!

Öldün diyene susun diye bağırıyordum

Sana ölüm annem hiç mi hiç yakışmıyordu

Bitmeyen umudumla gel diye çağırıyordum

Bu haline ne yapsam kalbim alışmıyordu…

Hastalıktan bedenin incelmişti aniden

Kapattım gözlerini, bakar gibiydi sahiden

Kurtuldun işte dünya derdinden ebediyen

Son kez baktım, elveda demeden naaşına!

Son nefesinde yoktum yanında, maalesef

Beni duymayan annem senden diliyorum af

Vavla sardığın tenim yıkıldı yere elif

Sarılıyorum şimdi toprağına, taşına…

Seninle geçirdiğim zaman en güzel anlar

Çınlıyor sesin hala söylüyorsun fermanlar

Sensiz neyleyim benim olsa saraylar, hanlar

Hasretim canım annem, gülüşüne, aşına…

Saffet Kuramaz