Ayrılığın Ortak Dili

Ayrılığın Ortak Dili...

Geceyi vuran bakışları,

Saatten dökülen damlaları saydım.

Yardan düşer düşlerim,

Yar'dan ayrı düşeli.

Sabahı tanımaz, sabah etmez hiç bir umudum.

Dağlara kafa tutan,

Ama içimde atan bir yürek var.

Şimdi sen yoksun ya burda,

O zaman ölüme ne gerek var?..

Sana mı kalmış ayrılığın elleri,

Sana mı düştü hasretin sözleri,

Oysa memleket gözlüm,

Ben bayrağına sarılmışken;

Neden sınır dışı eder beni gözlerin?..

Hangi bakışların işgalindesin,

Hangi gülüşlere açtın kapını?..

Sellere mi kapıldı umudun,

Kaybettin mi aşka inancını?..

Hani bağımsızdı Aşkının kalesi,

Hani ucu bucağı yoktu,

Yürek sahillerinin,

Hani yakmıştık gece siyahını,

Hani yıkmıştık gururu?..

Peki her şeyi anladım da,

Ortak bir dili yok muydu,

Yürek lisanımızın?..

Niye ayrı düştü cümlelerimiz?..

Aşk alfabesinin söylenmeyen sözleri,

Ayrılığın ortak dili oldu..

Mülteci acılar yaşıyorum şimdilerde,

İddiasız tüm sözlerim,

Yıkık dökük cümleler,

Yığın yığın özlemlere karışır.

Şikayetim sana değil,

Acın bile güzel senin.

Reva gördüysen eğer bana,

Acından da haz alırım.

Ama bilmelisin ki;

Yokluğuna düştüm düşeli,

Şiir şiir çoğalsam da;

Şehir şehir azalırım...

Ahmet Çabuk