Desem ki

Desem ki gel göğüme mavi ol,

Dalıma rengârenk çiçek…

Sen kalkıp karanlığını giyinirsin bana

Ve en iri diken olursun göğsüme

Desem ki gel yemyeşil ormanım ol

Sen kalkıp çöl olursun…

En tatlı melodisi ol ömrümün desem

Sen kalkıp susarsın bir ömür boyu

Şimdi ne yana baksam yalnızlığın var

Uzansam döşeğimde yokluğun saklı

Kalksam başımda yokluğun kanat çırpar

Sağa dönsem olmaz sola dönsem aynı

Desem ki sen bana ekmek kadar lazımsın

Nimetsin öpüp başıma koyduğum

Su kadar azizsin desem mesela

Bir damlanı dahi zayi etmeye razı olamam

Gülüşünü esirgeme desem benden

Sadakası saysan yüz görümlüğünü…

Bahşetsen bir yan bakışını dahi olsa

Ve görsen bu adamın mutluluğunu

Desem ki sen bana Allah’ın bir lütfusun

Şükrümsün dilimde düşürmediğim

Gülümsün bahçemde eksik etmediğim

Türkümsün terennüm ettiğim

Desem ki gel ömrüme can içre can ol

Yaşayayım seni gözümü kırpmadan

Sen kalkıp ölüm olursun bana

Ve beni de diri diri gömersin mezarına