İstanbul Sisli Bugün

Güneşe gölge düştü, İstanbul sisli bugün

Kâm gama tebdil oldu, gönüller yaslı bugün

Bulutlarla örtüldü efsunlu güzelliğin

Ey şehirler güzeli, vefaydı özelliğin!...

Tarihin kadim şehri, kimler kandırdı seni

Peri gibi görünüp oda yandırdı seni

Seni tanıyamadım, ey lâleler diyarı!

Söyle nasıl bozuldu terazinin ayarı?

Sen ki şerefyap oldun, peygamberin sözünden

Ey müjdelenmiş şehir, niçin döndün özünden?

Garp rüzgârı söndürdü umudun çerağını

Yazık ki göremedin hakikat durağını

Beş yıl geriye gittin, zamanı aşan şehir

Mekâna hapsedildin, mekândan taşan şehir!

Karıncalar aynada kendini görürken fil...

Olmanı arzulardık çeyrek yüzyıla kefil

İnsanoğlu ne çabuk unutuyor dününü

Ağlanılacak yerde, gün ediyor gününü

Köprüleri atanlar köprü başında şimdi

Hainle iş tutanlar neyin düşünde şimdi?

Hâline üzülüyor Sultan Fatih mezarda

Kardeş zannettiklerin sattı seni pazarda

Kadıköy nanik yapar Sultanbeyli'ye karşı

Mazlumların gözyaşı titretir yedi arşı

Dünyevîleşen insan, göremedi oyunu

Aynı kefeye koydu İsmail'le koyunu

İyi görünmüyorsun, derdine bir deva bul

Çıkar o dar gömleği, mâzine dön İstanbul!...

Uzak değil vuslatın, fecir vakti gelecek

Hakk'a adanmışların ecir vakti gelecek

Elbet bir gün yanacak bu şehrin kandilleri

O gün aşkla açacak dost bağının gülleri

 M. NİHAT MALKOÇ