Ben Şimdi Karanlığım

Dört duvar arasında kalmışım 

Neden böyle üstüme üstüme geliyorlar

‘Dursanıza duvarlar!’ diyorum 

Ben kalbinin kırıklarını taşıyamamış bir kızım

Ben iyiyi kötüden ayıramamış 

Çaresizliği omzuna yüklemiş bir kızım

Beni daha fazla bunaltmayın duvarlar. 

Görmüyor musunuz, elim kolum bağlanmış

                                                           bu sevdadan 

Sizinle nasıl baş edeyim ben. 

Boğazımda düğümlenmiş bunca söz varken 

Bir de siz boğmayın beni. 

Gidin, gidin bütün uzaklaşın benden. 

Artık nefes alamıyorum. Beklerdim ki;

Gelip yükümü hafifleten bir omuz, o olsun.

Ellerini benden yana uzatan,

Bu çöl yalnızlığımdan kurtaran, o olsun. 

Artık yetmiyor zamanım. 

Gelin duvarlar gelin 

Ben şimdi karanlığım.