Şair Olamazsın

Sessiz sedâsız yürüyorken 

Kanayan yaprakların sardığı yolda. 

Sıkmıyorsa gönlünü yalnızlığın pençesi 

Sen şâir olamazsın. 

Ferhad’ın neden Bîsütun’u deldiğini bilmiyorsan

Mecnun’un ateşi yakmıyorsa kalemini,

Bir Aslı’ya Kerem olamadıysan 

Sen şâir olamazsın. 

Sırtında parka sol elin havada

İnletmediysen bir şehri veya 

Turan hayâli büyütmediysen bir ocakta,

Sen şâir olamazsın. 

Bir ölünün son nefesini duymadıysan

Görmediysen kemik kemik kalan bedenleri,

Taşlar altında limelenen cesetleri.

Sen şâir olamazsın.