Akşamın Işıkları

AKŞAMIN IŞIKLARI

Bu kez sert esti rüzgar, hava bir hayli soğuk!

Tipiye dönüştükçe karlar serseri tozar.

Titreştikçe bedenler nefes boğuk, ses boğuk,

Tuhaf şu ki; yüreğim hala karlarda gezer.

Bütün ışıklarını yakıyorum akşamın;

Hala aydınlanmıyor içimdeki karanlık!

Esiri olmuş yürek ayrılığın ve gamın;

Ölüm dediğin ne ki, bir nefeslik, bir anlık!

Buluttan yuvarlandık, şimşekle yere düştük;

Her yolu aşka giden dört yol kavşağındayız.

Çaresizlik içinde kendimizle dövüştük;

Ters yollarda yürüdük ayrılık dağındayız.

Gözlerinden fırlayan her bir nazar okundan;

Aşk revan içindeyim, göğsümü ateş bastı.

Gönül şaşkın, dil suskun ayrılığın şokundan;

Us, gönül kalesine isyan bayrağı astı.

Yüreğinde zamanı oyala dur Coşari;

Sönmekte olan ateş üşütür korkumuzu.

Dönmeyecek olanı kovala dur Coşari;

Hüzünler kaplamışken bizim son şarkımızı

07.09.2019 Samsun

İbrahim COŞAR