İnsan Bir Buluttur

Bir  bulut  gibidir insan.Yaşadıklarıyla,düşünceleriyle, acılarıyla,sevinçleriyle,yıllar geçtikçe dolar.Devam eden bu süreçte insan,içinde ne taşıyorsa bulunduğu ortama da onu bırakır.Kimisi mutluluk,iyilik,güzellik bırakır;kimi   ise    kötülük  ve     acı.
         

İnsan öyle bir bulut ki,ne kadar kötülükle,acıyla karşılaşırsa karşılaşsın,var olan iradesi ve aklıyla onları bir şekilde güzelliğe ve iyiliğe dönüştürebilir. Öyle bir bulut olmalı ki insan,bir yere varırken,gelişiyle güneşi,aydınlığı ve sıcaklığı anımsatsın. Öyle bir bulut olsun ki insan,geçip gittikten sonra iyilikle,hasretle ve dualarla anılsın.Bazı zamanlarda yağmur duası yaparız.Yağmur yağsın ki,bereket ve rahmet artsın.Öyle bir insan olmalı ki,nasıl duayla yağmuru niyaz ediyorsak;akla gelindiğinde de kalplerde samimiyet ve muhabbetle    yer         etmeli.
        

İnsanız.Ne kadar düşünsek de,ne kadar bilinçli olmaya çalışsak da,sonuçta beşeriz ve şaşıyoruz.Ama bizde kalp dediğimiz bir organ var.Kalp sadece yaşamamızı sağlayan bir organ değil.İnsanın düşüncelerini ortaya çıkaran en mühim uzuv.İnsan,kalbinde ne hissederse davranışları da ona göre şekillenir.Hele ki insan, iyilikle ve iyi niyetle atan bir kalbe sahipse,aklıyla doğru düşünemese de,o iyilikle atan kalp var ya,insanı hep güzele ve iyiye yönlendirir. İnsan bir bulutsa,o bulutun merkezinde yer eden ve bulutun yapısını belirleyen kalptir.Gittiği yerlere de sevinçler bırakmak niyetinde olan her bulut da,her daim duayla,özlemle ve iyilikle anılır.Gittiğimiz ve sonra da başka diyarlara göç ettiğimiz her yerde akla geldiğimizde,kalplerde hoş bir seda ile anılan   bulutlardan   olmak  temennisiyle.
Selametle dostlar...