Tut Yüreğimden

TUT YÜREĞİMDEN

Ömür tuvalinde mevsim sonbahar

Düşüyor takvimden sarı yapraklar

Sarmadan bedeni kara topraklar

Bir çığır açalım tut yüreğimden 

Gülmüyor yüzüme sensiz aynalar

Hasretle geçiyor günler haftalar

Üstüme çöküyor bütün duvarlar

Birlikte kaçalım tut yüreğimden 

Umut kervanına sarıp sevdayı 

Yoldaş eyleyelim güneşi ayı 

Koyup kadehlere ahde vefayı 

Beraber içelim tut yüreğimden 

Ölmeden kapanmaz bu yara izi

Bülbül gibi konuşturur dilsizi

Mutluluk yıllardır bekliyor bizi

Vuslata uçalım tut yüreğimden

 MELAHAT ÇETİNKAYA