Cendere Köprüsünde Beklerim Seni Yar

Seni sevmişim yoğurt yer ayran içer gibi

Asumanda hilalim ummanda tuzlu köpük!

Gönlüme yar olmuşsun kendimden geçer gibi

Kalbimde sona ermiş ne varsa bölük pörçük!

Gülünde aşk soludum peygamberdir sancağım

Toprağını belledim ay yıldızım bayrağım

Adını söyledikçe neşe sarar dudağım

Dağda yaşadım bazen efe bazense zeybek

Eridim kar olup da kalbimde şemsin nar ya

Eridim lav döşünde yakan ateşin yar ya

Eridim ter içinde her nefesin eter ya

Aşkından başım döner, huzurum olur beylik!

Ummana sığmaz oldum asumansa göz kırpar

Cıvıl cıvıldır orman, her yerde ceylanlar zıplar

Aşkına hasretten yar, saman olmuş ya saplar

Çölümü sarmış yangın, başım gezerim eğik

Buluşalım Cendere Köprüsünde gel gülüm

Bekliyorum ümitle, elde lale sümbülüm

Adıyaman şahittir ötmez sensiz bülbülüm

Nemrut’u bile sarsmış halka vermiyor dirlik

Köroğlunun dağları söyler bizim türküyü

Karacaoğlan der ki beni sarar büyüsü

Zalimler güdermiş hep aşıklar sürüsünü

Kavuşmasın diye de kalbe açarmış göçük!

Kalbi aşk ilahidir cennet yemişi gibi

Baktıkça güller sarar uzansam kabir sahi

Zikirden seller coşar gözyaşı yapar diri

Umudunla yaşarım yarim, ahire dönük!

Saffet Kuramaz