Yetmez Gönüle

Bakınca gözüne vermedin lokma

Kapılarda gezerim gelmem korkma

Dilendim heybemde zerre yok bakma

Gözdeki sevginden gitmez gönüle

Dağlarken gözüme keskin bakarsan

Kızarmış metalden daha yakarsan

Açtığın yaraya kızgın basarsan

Közdeki demirler batmaz gönüle

Kökünden koparıp güneşe serdin

Dikenli gülleri soldurup verdin

Koku alma batsın eline derdin

Sözdeki ferahlık katmaz gönüle

Kurursa dalların ıslarım kurna

Nemli gül kokunu çekersem burna

Birde kuru selam getirse turna

Özdeki nefesim yetmez gönüle