Gemiler Kalkar Sensizlik Rıhtımından

bir yanda  güneşin denize  yansıyan yüzü
bir yanda renklerin tılsımlı büyüsü
 
bir deli sevda çırpınıp durur
soylu tutkular  düşürür kalbimin en tenha köşesine
dur durak bilmeden
akşamın son ışıkları kanarken
eylül vakitleri koyu renklere bürünürken
iki büklüm sonra giderlerken soluyarak
 
sonra sen gelirsin aklıma
ıslanırız eylül yağmurlarında
ıslak zamanlar damlar parmak uçlarımızdan
 
 
*
 
saatlerin üstünden geçer hayat
tüketiriz saniye saniye bize ayrılan anları
sen giderken
her nebze ışık
senden arda kalan her iz yok olur
caddenin karanlık  kaldırımlarında


anlamı yok olur yaşamak denilen şeyin
ruhumun üzerinden  koca bir tank geçmiş gibi
ne var  ne yok  hepsi yaralı
örselenmiş ,darmadağınık ,perişan.
 

*
 
her gece
üstümde  koyu  bir mavi alev  
bir yıldız geçer içinden
yığınla görüntü bırakır gölgelere
duvarlara  yansır  bir oda dolusu suskunluk
dokunursun ruhumun tenine
her ürperti bir varoluşa dönüşür
her belirti senden bir parçaya
 
kuzeyden  , güneye savrulur poyrazın
lodostan ,karayele geçersin
eylül sağanakların kesilmez bir türlü
otuz  gün otuz  gece çalkalanırsın
sadrımın derinliklerinde
yol alırsın en ücra kıyılara durmadan
 
gemiler kalkar  sensizlik rıhtımından
kaç mil uzaklara rotasız
en azgın dalgalara  , en şiddetli fırtınalara maruz
her tarafı  tarumar edilmiş
her bölgesi  acılar yüklenmiş
 
redfer