Kum Saati!

Kum saati!

Alt üst ettik dünyanızı birçoğunuz geberdi

Dünyanız “dar” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

“Gideceğiz” söylemeniz önemli bir haberdi

Vaktiniz “var” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

Nerde size silah verip hepinizi kandıran

Sizden önce kaçıp gitti canınızı yandıran

Ateş yağdı tepenize cehennemi andıran

Yakar bu “nâr” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

Afra tafra edersiniz Mehmetçik yoksa eğer

Varlığını hissedenler silah bırakıp tüyer

Kimi sivil giyer, kimi utanmadan don giyer

Ne gezer “ar” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

Kazdığınız çukurlara cesetleriniz doldu

Kimi korkup teslim oldu kimi geberip öldü

Bütün dünya sözde karşı çıktı ancak ne oldu?

Etmedi “kâr” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

Bile, bile ele uşak oldunuz salak, salak

Mazlumların nidasına hep kapattınız kulak

Arşı Âlâ’yı titretti sizleri etti helak

Bu ahu-“zar” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

Der Mikdadî birkaç günde defteriniz dürülmüş

Bir kısmınız geberdiniz bir kısmınız sürülmüş

Batılılar sattı sizi, hani nerde görülmüş,

Onlardan “yâr” kaçın, kaçın ananız ağlamasın

Şair Mikdat Bal