Avunurum Vallahi

Başıma kar yağarken kalbime cemre düştü

Dondu sanki ellerim ne kor varsa üşüştü

Manasız bir kurguyla avunurum vallahi

Solan yeşil dalımdan bir yaprak daha düştü

Çıkmaz sokak önümde gözümde yol daraldı

Yalnızlık geceleri keder, diyar boşaldı

Yığıldım cansız yere döner başım sağıma

Yüzüm nasılda soldu çığ düştü dimağıma

Özlem dolu duyguyla avunurum vallahi

Beni böyle görseler kim uğrar otağıma

Her şeyi kucaklayan özümde dal kırıldı

Muson yağmuru gibi alnımdan ter boşaldı

Saffet Kuramaz