İzin Kaldı Sevdiğim

Gönlümdeki büyük aşk bir şiirle biter mi?

Dille dahi andıysam sözün kaldı sevdiğim

Yazmak istesem bile mürekkebim yeter mi?

Ben aşkınla öldüysem gizin kaldı sevdiğim.

Dost düşman toplanarak deli deyip bakıyor

Beyindeki gel gitten sanki şimşek çakıyor

Yalın ayak basınca taştan duman çıkıyor

Hangi yöne döndüysem izin kaldı sevdiğim.

Korkunç firak narıyla yüreğimi dağladım

Ağlamak ayıp dendi saklanarak ağladım

Yataksız dere gibi her düzlüğe çağladım

Nerede düşündüysem hüzün kaldı sevdiğim.

Beden denen dükkânda ruhum maşuku ara

Gece gündüz koşturdum ulaşamadım yara

Sevda heveslerimden rehin oldum ağyara

Kor alevden söndüysem sızın kaldı sevdiğim.

İnsansı bu güzelde kandım renkli sıvaya

İç çekerek gülüşten bazen girdim havaya

Hayranlığım gizledim sır kuyusu yuvaya

Başa çorap ördüysem gözün kaldı sevdiğim.

Gül bahçesi ufkumdur dikenli çalı yermem

Çevreyi orman sarsa meyvesiz dalı dermem

Cehennemi terleten emanet malı vermem

Volkan olup yandıysam özün kaldı sevdiğim.

Kalpte kar beyazlığı şeytan nefis kirletir

Sokak sokak dolaşıp boş gezene dinletir

Aşık canan yürürken yer titrer arş inletir

Seni kendim sandıysam közün kaldı sevdiğim.

Bir hayal renk tonuyla tan vaktinde uyandım

Sonsuzluk deryasında rengi yâre boyandım

Mecnun Leyla aşikâr ben fikirden üryandım

Hep rüyamda gördüysem yüzün kaldı sevdiğim.

09.12.2019

Ahmet Çelik