Gönül Yaprağım Neye Konmaz Ki

Ya dünyayı itip de yoklukta ölmeliyim

Ya da dünyaya dalıp halime gülmeliyim.

Boşuna sahiplenip ahla dolmayacağım,

Ne işlersem geçmişte günahım silmeliyim...

Ya bir ömür boyunca acıya katlanırım

Ya da sonsuza kadar ateşimle çatlarım...

Nefis denen katile, gün gelip de patlarım

Kendi hayrıma asla kulu olmayacağım!

Sonbahar mevsimine gün gelip de erdiğimde

Yapraklarım dökülür ömrümü verdiğimde

İhtiyarladım işte derdim solmayacağım

Uğruna ne vermezdim gençliği gördüğümde...

Uçuyor yapraklarım ha oraya ha buraya

Ummanda dalgalarda asumanda rüyada

Çıkarsız kumbaramda dolar durur batarya

Hayırlar döküldükçe saç baş yolmayacağım!

Ya dünyayı itip de yoklukta ölmeliyim

Ya da dünyaya dalıp halime gülmeliyim.

Boşuna sahiplenip ahla dolmayacağım,

Ne işlersem geçmişte günahım silmeliyim...

Saffet Kuramaz