100

diyelim otobüsü kaçırdım

gideceğim yer de beklemiyor

düşler kuruyorum o sıra

yanımda bir şarkı çalıyor arsız

      yalnız bir kumrunun kanatlarıdır

      tek duyacağım

bende uzatıyorum ayaklarımı

        gökyüzü nasıl olsa mavi olacak

bulamayınca bir sözcük başucumda

kırpık yıldız kalpsiz yada boş bir satır gibi

      denizde ıslanan ayışığı hüzünlüdür

      gün ışıyıncaya kadar

belki de otobüsü kaçırdım

belki de rüzgarı beklerim

savrulmak için yokluğundan

       bir canalıcının şölenidir

       yaşam

       olsun

ama

kardeleni koparma güneşe karşı