Dillerden Evvel

Koşmuştum değişti dedim makûsu

Yola çizerken yüzünün dokusu

Yanına vardıkça sevda kokusu

Gamzene dolardı güllerden evvel

Kokladım geçirmez dizlerim yara

Elden bir şey gelmez kaderim kara

Vardıkça dayanmaz zar gönlün hara

Taşınan doldurdun yollardan evvel

Adım atmaz oldu sevdanın devi

Kemiğe yaklaştı sözünün yivi

Dışardan görenler sanır ki çivi

Tırnağa çakıldı nallardan evvel

Nasıl üzdün beni bir bilebilsen

Mendille yanıma koş gelebilsen

Gözümde yaşlarım çok silebilsen

Taşacak barajlar sellerden evvel

Elindeki hançer silgi sanırsın

Sürdükçe içimde gizli kanarsın

Dağlayan dili kem söze banarsın

Basarsın yaraya ellerden evvel

Giderken hasrete zehir katmamı

Her dakikaya bir damla tatmamı

Mezarın içine girip yatmamı

Söylesin gözlerin dillerden evvel