Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kışın Şerefine

 Kış geldi buralara
Artık sobalar yanıyor
Soğuk şimdi gök
Ve yer
Yağmurlar geldi
Islandı toprak
Fakat bir türlü göremedim
Seni
Bir sen gelmedin
Kar bile geldi güneşli günlere
Çok zaman sonra yağdı
İnsanlar gözlerine inanamadı
Kar bile üşüttü ellerimi
Fakat seni göremedim 
Hiçbir surette var olmuyordun
Zaman geçti
İnsanlar öldü
Bebekler doğdu sonra
Müttefik oldu düşmanlar
Savaş başladı dostlarca
Yanımda yoktun
Yine... 
Dualar edildi
Kabul olmadı... 
Kitaplar okundu 
Zihinler almadı... 
Dinden çıktık...
Hürriyet kazandık
Fakat bir türlü elini tutamadım... 
Büyüdüm... 
Ağladım, güldüm... 
Üşüttü bu havalar... 
Üstümü örttüm. 
Isınamadım... 
Sen yoktun... 
Yeni filmler çekildi
Hapse düştü insanlar
Toprağa düşmez oldu su
Ve insanlar buğdaydan yüz çevirdi
Şimdi herkes bıraktı evini
Şehre gittiler... 
Bir tek sen gelmedin. 
Nasıl olduysa
Havalar iyiden iyiye soğudu 
Akşamlar erken oluyor... 
Geceler çok uzun
Ne yapsam olmadı... 
Tuttuğum dal kurudu.... 
Ümidini yitirdi insanlar... 
Ben de... 
Yarını bıraktım... 
Bugünü kovdum
Dünü bağrıma bastım... 
Sarıldım... 
Kış hep geldi. 
Sonra yaz... 
Sen dışında her şey... 
Olağan seyrine devam etti. 
Dünya, ay, güneş... 
Aynı yörünge üzerinde döndü... 
Yolunu şaşırmadan. 
Düştüm, kalktım. 
Yeni hayaller kurdum... 
Olmayacak... 
İçinde hep sen vardın... 
Aklımı bir türlü varoluşundan alamıyordum. 
Ölüyoruz gün gün... 
Yaradana sığınıyor ellerim. 
Kim olduğunu bilmeden. 
Seni diliyor bütün dualarında
Ve dileklerinde... 
Doğum gününde... 
Mumlara bu fikirle üflüyor... 
Kış geldi sen daha neyi bekliyorsun? 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kışın Şerefine

portakal0001 portakal0001