Hayatın Özü

Ne kadar seversen sev gözde görünse de dev

Muson yağmuru ağıt bir gün söndürür alev

Allah yoksa içinde yaşamak olur görev

Dünyalık aşk ölümlü heyecanı tez biter

Aşk, gözün yumduğunda gözünde açtığında

Ne felaketleri görüp acılar saçtığında

Aynalara bakmayıp kendinden kaçtığında

Yaşama tutundurur nefes almana yeter

Lakin nefes almak da değildir tek marifet

Yemek içmekte değil bulunmaz da afiyet

Bir gün gelir de Rabbim erdirmezse hidayet

Ömrüm dediğin dağlar dümdüz olurda gider

Aşkta sevgide bağdır Allah’a kullukta nur

Şer, günahın topuyla kalede yıkılmaz sur  

Sevsen, aşık olsan da Rabbimin adıyla kur

Emeli sapasağlam bacası daim tüter

Saffet Kuramaz