Gel ki Öleyim

 Vuslat garibinin son arzusudur sana kavuşmak

Hadi gel artık

Sağ gözüm katarak olmuş

Sol yanımdan gel

Yüzündeki gamze buğulanmasın

Bir hasret türküsü diline dola

Bitmeden gel

Geçit vermiyorsa yollar patikadan

Dikkat et düşmeden gel

Geç kalmadan gel

İstersen  Erciyes’in karı erisin ortada buluşalım

Biliyorsun burada deniz yok

Ama sen bin gemiye belki deniz gelir

Belki de tsunami olur getirir seni iç Anadolu’ya

Cemre toprağa düşerse

Topal leyleğin kanatlarına takıl eski yuvasına gel

Tersine akan derelerden çağlarsa sular

Denizlere vuslat ritmlerini toplayarak gel

Takvim yapraklarından her gün bir yıl düşüyor gel

Yazın bile güneş çıkmıyor eklemlerim üşürken yüreğim cehennem gel

Gel ki göreyim

Bekleyişim nihayet bulsun

Gece gel istersen

Korsan çalışan yarasalara rica et bıraksınlar seni yanıma

Gelirken

Gökyüzünde ki en parlak yıldızın memelerinden umut sağ

Ben sütlü içerim kahveyi sen sade

İçinde ki umut ağacından olgun meyveleri eline al

Arka cebine çağla doldur seninle bahar gelsin

Kör kavalcının ezgilerinden iki avuç al 

İçimizi yaksın

Yaralı kırlangıçlar için yanına merhem al

Makyaj yapmadan sade gel

Gündüzden beyaz geceden siyah alsın yüzün

Kulağında seni sevdiğim küpe olsun

Saçların dağınık kalsın parmaklarımla tararım

İçimden sana yazdığım mektupları da bir kese kağıdına doldur

İlk defa duyacaksın okurum sana

Hiç bari ben uyurken gel rüyalarıma gel insafsız

Gözlerim kapanmadan gel

Elimdeki gül kurumadan gel

Anahtarı kayboldu menteşesi çıktı bu sevdanın gel

Çilingirden maymuncuk alda gel

Gel ki göreyim

İlk ve en sonuncu kez gel

Gel ki ela gözlerine şiir bulaştırayım

Gelince bende seni sevdim de ki öleyim

De ki toprakla kavuşayım

Gel ki öleyim